The translation of the word NEW in telugu

 

New : కొత్తగా. New born కొత్తగా పుట్టిన. Newfangled : కొత్తగా కల్పించిన, నూతన సృష్టియైన, లోకములో లేని,విపరీతమైన, వింతైన, చోద్యముగా వుండే, యిది తిరస్కార ద్యోతకమైన శబ్దము. Newfangled expressions యెన్నడు వినని కనని మాటలు. he has built his house in a Newfangled style లోకములో లేని తరహగా యిల్లు కట్టించినాడు. Newfangleness : విపరీతము, లోకములో లేని వింత, చోద్యము. New-gate : లండన్ పట్టణములో వుండే వొక పేట, ఆ పేటలో వుండే పెద్ద చెరసాలయున్ను, దీని దగ్గెర తూకు వేస్తారు. a New-gate attorney దొంగల గురువు. Newly : కొత్తగా, నవీనముగా, అపూర్వముగా. Newness : కొత్త రకము, నవీనత, అపూర్వము. from the Newness of the house ఆ యిల్లు కొత్తది గనుక. News : సమాచారము, వర్తమానము. Newsmonger : పనికి మాలిన సమాచారములు చెప్పుతూ తిరిగేవాడు, విచారించేవాడున్ను Newt : జలగోధిక, నీరుడుము. డిక్షనరీ లో ఉన్న అర్ధాలివి.

కంప్యూటర్లో తెలుగు రాయడం

 

1.తెలుగు వికీపీడియాలో టైపు చెయ్యడం సులభంగా వుంది.కాని నెట్లోకి వెళ్ళకుండానే ఎమ్.ఎస్.వర్డ్ లో ఇలా టైపు చెయ్యడం కుదురుతుందా?
2.పి.డి.యఫ్.ఫైళ్ళలోని తెలుగు టెక్స్ట్ ను ఎమ్.ఎస్.వర్డ్ ఫైలులోకి పేస్టు చేసుకో గలమా? __
3.అనూ ఫాంట్లలో ఉన్న పాఠ్యాన్ని (text) యూనికోడ్లోకి మార్చడం ఎలా?

http://omicronlab.com/download/tools/iComplex_2.0.0.exe .. ఇక్కడినుండి ''iComplex_2.0.0.exe''' ఫైల్స్ డౌన్ లోడ్ చేసుకుని మీ సిస్టమ్ లో ఇన్ స్టాల్ చేసుకోండి. ఆపరేటింగ్ సిస్టమ్ XP లో డీఫాల్ట్ గా గౌతమి ఫాంటు ఉంటుంది.వివిధ ఆపరేటింగ్ సిస్టమ్ లలో తెలుగును స్ధాపించడం, రాయడం. చదవడం కొరకు క్రింది వివరాలు పరిశీలించండి.

Win98 --http://etelugu.org/node/207
Win2000 --http://etelugu.org/node/208
Linux --http://etelugu.org/node/210

కంప్యూటర్లో తెలుగు రాయడం
లేఖిని --http://lekhini.org/
గూగుల్ ఇండిక్ లిప్యంతరీకరణ --http://google.com/transliterate/indic/telugu
క్విల్ పాడ్ --http://quillpad.com/telugu/#
స్వేచ్ఛ – http://swecha.org/input/index.html, http://atcweb.atc.tcs.co.in/opensource-downloads
యంత్రం --http://www.yanthram.com/te/
లిపిక్.ఇన్ -- http://lipik.in/telugu.html
ఇన్ స్కిప్ట్ -- http://telugublog.blogspot.com/2006/03/xp.html
బరహా -- http://www.baraha.com/download.htm
అను మాడ్యూలర్ -- http://crossroads.koodali.org/2007/11/18/typing-unicode-telugu-using-other-keyboard-layouts/
అను ఆపిల్ -- http://crossroads.koodali.org/2007/12/25/apple-keyboard-layout/
అక్షరమాల -- http://groups.google.com/group/aksharamala
జనగణమన --- http://www.janaganamana.net/TeluguJgm.aspx
లినక్స్ లో -- http://www.swecha.org/wiki/index.php?title=Input
అక్షర్ ---http://www.kamban.com.au/
TDIL --http://www.ildc.in/Telugu/TLindex.aspx

Microsoft -Indian language input tool--ఇటీవలే విడుదల అయ్యింది.నేరుగా తెలుగులోనే MS word,Excel లలో టైపు చేసుకోవచ్చు.
ఫైర్‌ఫాక్స్ విహారిణిలో
• ఇండిక్ ఇన్‌పుట్ పొడగింత -- https://addons.mozilla.org/en-US/firefox/addon/3972
• పద్మ పొడగింత -- https://addons.mozilla.org/en-US/firefox/addon/873
• తెలుగు టూల్‌బార్ -- http://telugutoolbar.mozdev.org/
• ప్రముఖ్ టైప్ --http://www.vishalon.net/Download/tabid/246/Default.aspx
సిస్టంలో తెలుగు ఎనేబుల్ చేసినా కూడా వార్తాపత్రికలు చదవాలంటే కష్టమే. దీనికి కారణం యూనికోడ్ లో మనమందరం వాడేది గౌతమి ఫాంట్. పేపర్ల ఫాంట్ డౌన్లోడ్ చేసుకోండి. డౌన్లోడ్ చేసుకున్న ఫాంట్ ని కాపీ చేసుకుని My computer> C > Windows > Fonts లో పేస్ట్ చేయండి. భారతీయ భాషలలోని వార్తా పత్రికలను చదవడానికి :http://uni.medhas.org/
ట్రాన్స్లిటరేషన్ ఉపకరణాలు:

ఇవి మీరు ఇంగ్లీష్ లో టైపు చేస్తూ పోతూ ఉంటే, తెలుగు లోకి మారుస్తాయి. అంటే, "telugu" అని టైపు చేసి స్పేస్ కొట్టగానే "తెలుగు" గా మారుస్తాయి.
1. గూగుల్ ఇండిక్ ట్రాన్స్లిటరేషన్: http://www.google.com/transliterate/indic/telugu
2. క్విల్‌ప్యాడ్: http://www.quillpad.com/telugu/editor.html
3. లేఖిని http://lekhini.org
లేఖిని ఉపకరణాన్ని offline కూడా వాడుకోవచ్చు. లేఖిని ని తిరగేస్తే నిఖిలే . తెలుగు చదవడం రానివారికి తెలుగు సందేశాన్ని నిఖిలే ఇంగ్లీష్ ఉఛ్ఛారణలోకి మార్చి పెడుతుంది.
http://lekhini.org/nikhile.html
4. itrans --http://www.aczoom.com/itrans/html/tlgutx/tlgutx.html
ఇప్పుడు ఇంటర్నెట్ లో అన్ని బ్రౌజరు లు యూనికోడ్ ను అర్ధం చేసుకుంటున్నాయి.కాపీ పేస్టు బాధ లేకుండా, డైరెక్ట్ గా మెయిల్ విండో లోనే, తెలుగు లో టైపు చెయ్యవచ్చు. http://mail.google.com/support/bin/answer.py?hl=en&answer=139576).

http://t13n.googlecode.com/svn/trunk/blet/docs/help_te.html#Store

వర్డ్ డాకుమేంట్ లో తెలుగు ని దాచుకోవడం:

మీరు విండోస్ విస్టా వాడుతున్నట్లయితే, తెలుగు కి సపోర్ట్ దానితోనే వస్తుంది. విండోస్ ఎక్స్ పీ లో ఐతే మాత్రం కాంప్లెక్స్ స్క్రిప్ట్ లని ఎనేబుల్ చేసుకోవాలి. అది ఎలా చెయ్యాలో ఇక్కడ వివరం గా ఉంది: http://employees.org/~praveeng/files/telugudisplay/TeluguEnableScreenShots.htm

లిపులు –లిప్యంతరీకరణ.
అక్షర రూపాల్ని ఫాంట్లు అంటారు. బిట్‌మాప్ (Bit Map), ట్రూ టైప్ (True Type) , ఓపెన్ టైప్ (Open Type)ముఖ్యమైన రకాలు. Akshar Unicode, Code2000 , Gautami, Pothana , RaghuTelugu , Saraswati5, Vemana2000.http://www.wazu.jp/gallery/Fonts_Telugu.html
RTS ,Unicode , ISCII , ITRANS , TSCII , TAB & TAM, ఈనాడు ఫాంటు, వార్తా ఫాంటు, శ్రీలిపి , ఐ-లీప్ , అనుపమ వగైరా వగైరా. ఇలా ఒకటా రెండా, బోల్డన్ని ఫాంట్లు . కానీ ఇప్పుడు యూనీకోడ్ ప్రపంచభాషల్లో చాలావాటికి ప్రామాణికాలేర్పరిచింది. వెన్ననాగార్జున గారు (vnagarjuna@gmail.com) ఫాంట్లన్నిటినీ యూనీకోడ్ కి మార్చేలాగా పద్మ ఉపకరణం తయారుచేశారు. పద్మ అన్ని భారతీయ భాషల్లోనూ కలిపి దాదాపు 80 ఫాంట్లను యూనీకోడ్ కి మార్చగల
సామర్థ్యానికి ఎదిగింది. http://padma.mozdev.org/.
ఈమాట - Non-Unicode Font to Unicode Converter --
http://eemaata.com/font2unicode/index.php5
Anu veekshanam,Anu rahamthulla version,Anu ATA souvenir version,Anu rangesh kona version,Tikkana లాంటి కొన్నిఅను ఫాంట్ల సమశ్య సురేష్ కొలిచాల (suresh.kolichala@gmail.com) గారివల్ల తీరింది.ఇంకా సాక్షి(SW908.TTF), సూరి, కొత్త అను ఫాంట్లు,యూనికోడ్ లోకి మార్చాలి . ఫాంట్లపై పేటెంట్ రైట్లు గల వ్యాపార సంస్థలవారు ఆయా ఫాంట్లను అందరినీ ఉచితంగా వాడుకోనిస్తే ,యూనికోడ్ లోకి మార్చనిస్తే తెలుగు భాషకు సేవ చేసినవారవుతారు.
అనువాద ఉపకరణం
http://docs.google.com/support/bin/static.py?page=faq.html&hl=te
మాన్యువల్ గా తర్జుమా చేయడం కంటే,దీంతో పని తగ్గుతుంది. పైగా విదేశాల్లో, భాషరాని వారికి ఇది బాగా అక్కరకొస్తుంది. ప్రయత్నించి చూడండి. గూగుల్ పత్రాల లో ఎన్ని భాషల్లోకి అనువదించవచ్చో కనబడుతుంది.ఇంకా తెలుగుకి ఇందులో సపోర్ట్ లేదు, త్వరలోనే వస్తుందని ఆశిద్దాం.

ఇవికూడాచూడండిః
• ఈటీవీ2లో 20.5.2007న "తెలుగు-వెలుగు " కార్యక్రమం లో నా ఇంటర్ వ్యూ http://telugu.fliggo.com/video/GcLNlAgS
• తెలుగు భాష - చర్చా వేదిక వ్యాసం "ఇలా చేస్తే బాగుంటుంది "విపుల నవంబర్ 2007 http://eenadu.net/vipnew3/display.asp?url=vip-kathalu13.htm

నూర్ బాషా రహంతుల్లా డిప్యూటీ కలెక్టర్ విజయవాడ .

తెలుగుభాషకు ప్రాచీన హోదా

తేనెలొలుకు భాష తెలుగుభాష, తెలుగు భాష మాట్లాడినా, చదివినా, విన్నా నిస్సందేహంగా అమృతంలా ఉంటుంది.అందుకు తగ్గట్లే రాష్ట్ర అధికార తెలుగు భాషా సంఘం చేసిన అవిరాళ కృషికి నేడు ఫలితం దక్కింది. ఇందుకుగానూ తెలుగు భాషా సంఘం అధ్యక్షుడు, ప్రముఖ పాత్రికేయులు ఏ.బి.కె.ప్రసాద్ చేసిన కృషి ప్రశంసనీయం.ఎంతో కాలంగా ఎదురుచూస్తున్న తెలుగు భాషాభిమానులకు తీపికబురు అందింది. తెలుగుభాషకు ప్రాచీనహోదా దక్కింది.
తెలుగు భాషకు ప్రాచీన హోదా రావడం వెనక రాష్ట్ర అధికార తెలుగు భాషా సంఘం చేసిన ప్రయత్నాలు ఆమోఘమైనవి. కేంద్రంలో ఉన్న కమిటీకి నివేదికలు ఇవ్వడం, సచివాలయంలో సంప్రదింపులు జరపడం, కేంద్ర, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలపై ఒత్తిడితేవడంలో తెలుగు భాషా సంఘం కీలక పాత్ర వహించింది.ఈ వార్త వెలువడడం వెనక భాషాభిమానులు, విద్యావేత్తలు, కవులు, రచయితల కృషి మరువలేనిది. అంతేకాకుండా కేంద్రంపై ఒత్తిడి తేవడంలో ఎబికె ప్రసాద్ చేసిన ప్రయత్నాలెన్నో.ఎబికే తెలుగు భాషా ప్రాచీన హోదాకు కేంద్రంపై ఒత్తిడి తీసుకువస్తూ, తెలుగు భాష ప్రాచుర్యానికి విస్తృతంగా ప్రచారం చేశారు. తెలుగుభాషకు మరింత ప్రాచుర్యం కల్పించాలన్న ఉద్దేశ్యంతో ఏబికే ప్రసాద్ నేతృత్వంలో తెలుగు భాషా సంఘం ఈ మధ్యనే తెలుగు భాషా పతాకాన్ని రూపకల్పన చేసి ఆవిష్కరింపజేశారు. వచ్చేఉగాది నుంచి ప్రతి ప్రభుత్వ కార్యాలయాల్లోనూ తెలుగువారి ఇళ్ళ ముంగిట ఈ పతాకం రెపరెపలాడాలని ఆయన ఆకాంక్షించారు. సరిగ్గా ఆంధ్రప్రదేశ్ అవతరణ దినోత్సవానికి ఒకరోజు ముందు కేంద్ర ప్రభుత్వం పాచీనహోదా కల్పించడంతో రాష్ట్రమంతా పండుగ వాతావరణం నెలకొంది.
మాతృభాష విషయంలో గాంధీజీ ఆశించిన లక్ష్యాలు అనుకున్న విధంగా నెరవేరలేదు. స్వంత భాషలకు తిలోదకాలిచ్చి నిజమైన అభ్యుదయాన్ని సాధించలేరన్న గాంధీజీ మాటలను స్పూర్తిగా తీసుకున్న ఏబికే అందుకు తగ్గట్లుగానే భాషా ఉద్యమానికి నడుంబిగించారు. ప్రపంచకీరణ పేరిట వ్యాపార ప్రయోజనాల కోసం మాతృభాషలను మింగజూసే ఆంగ్లీకరణ విధానం, తెలుగు భాషకు తెలుగు దనానికి చేటు తీసుకొచ్చే పరిస్థితులు ఎదురవుతున్నాయి.ఇప్పటికే తెలుగు భాషకు తీవ్రమైన నష్టం జరిగిపోయింది. పాఠశాల దశలోనూ, ప్రభుత్వ కార్యాలయాల్లోనూ చివరకు మన ఇళ్లల్లో కూడా తెలుగు వాడకం కరువవడమే నేడు కరువైపోతున్న తరుణంలో తెలుగుభాషా సంఘం ప్రయత్నాలు ఆరంభించి అందులో సఫలీకృతమయింది.ఈ సందర్భంలో తెలుగు భాషా సంఘం ప్రదానమంత్రి మన్మోహన్ సింగ్, కాంగ్రెస్ అధినేత్రి సోనియాగాందీ, రాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రి వైయస్ రాజశేఖర్ రెడ్డిలకు కృతఙ్ఞతలు తెలియజేసింది. తెలుగుభాషకు ప్రాచీన హోదా కల్పించినందుకు ప్రతి తెలుగువాడి ఇంట ఆనందం వెల్లువెరుస్తోంది.

భయపెడుతున్న భాష!

భయపెడుతున్న భాష! ఉద్యోగులకూ ఇంగ్లిషు పాట్లు-స్వల్పకాల కోర్సులు నిష్ఫలం-గ్రామీణులకు పెద్ద బెంగ ఒకప్పుడు భారతీయుల్ని ఇంగ్లిషు వారు 'విభజించి' పాలించారు. ఇప్పుడా పని ఇంగ్లిష్ చేస్తోంది. ఈ భాషపై పట్టున్నవారు చదువుల్లో, ఉద్యోగాల్లో రాకెట్ వేగంతో పైపైకి దూసుకుపోతుంటే.. లేనివారు ఎక్కడికక్కడే చతికిలపడుతున్నారు.


కార్పొరేట్ సంస్కృతి పెరుగుతున్న కొద్దీ వీరు తీవ్రమైన న్యూనతలోకీ జారిపోతున్నారు. దీనంతటికీ చిన్నతనం నుంచీ సరైన ఆంగ్ల బోధన లేకపోవడమే ప్రధాన కారణమంటున్నారు విశ్లేషకులు. ఇంగ్లిష్ అంటే ఒకప్పుడు విద్యార్థులకు మాత్రమే భయం. కానీ ఇటీవలి కాలంలో చాలా మందిని ఇది జీవితాంతం వెన్నాడుతోంది. ముఖ్యంగా ఉద్యోగార్థులకు కునుకు పట్టనీయడంలేదు. ఇంటర్వ్యూల్లో, ఉద్యోగాల్లో, పదోన్నతుల్లో ప్రతి చోటా ఇంగ్లిష్ ప్రావీణ్యం తప్పనిసరవుతోంది. ఫలితంగా ఎంతో మంది ప్రతిభ ఉండీ, కేవలం ఇంగ్లిష్‌లో వెనకబడిన కారణంగా పైకెదగలేకపోతున్నారు. లక్ష్యాలను సకాలంలో పూర్తిచేయడంతో రెండుసార్లు పదోన్నతి వచ్చింది. ఇప్పుడు మా సంస్థ తరపున పొరుగు రాష్ట్రాలకూ వెళ్తున్నా.


కానీ, ఇంగ్లిష్ అంతగా రాకపోవడంతో సరిగా మాట్లాడలేకపోతున్నా. కేవలం ఇంగ్లిష్ రావడం వల్లే మా సహచరుడొకరు చాలా పేరు తెచ్చుకున్నాడు. చివరికి హోటళ్లలో వెయిటర్లు కూడా ఇంగ్లిష్‌లో మాట్లాడుతుంటే నాకు ఎంత నామోషీగా ఉంటుందో అంటున్నారు బీమా కంపెనీ ఉద్యోగి శివలింగం. ఎలాగైనా ఇంగ్లిష్‌ను దారిలోకి తెచ్చుకోవాలని ఓ 'స్పోకెన్ ఇంగ్లిషు కోర్సు'లో చేరారాయన. అలాగే ఇటీవలే నార్కట్‌పల్లి నుంచి వచ్చిన వెంకటేశ్ ఓ హెచ్ఆర్ ట్రైనీ ఇంటర్వ్యూకి వెళ్లాడు. అక్కడ వాట్ ఆర్ యూ డూయింగ్, వాట్ యూ ఆర్ డూయింగ్ అనే వాక్యాల్లో వ్యాకరణం పరంగా ఏది సరైనదో చెప్పమంటే తేల్చుకోలేకపోయాడు. ఉద్యోగం చేజారింది. ఇలాంటి చిన్నచిన్న తేడాలను గుర్తుపట్టడం కూడా ఎందుకంత కష్టంగా మారుతోంది? దీనికి, చిన్నతనం నుంచీ సరైన ఆంగ్లబోధన లేకపోవడం, చుట్టుపక్కల ఈ భాష మాట్లాడే వాతావరణం కొరవడడం, తెలుగులో ఆలోచించి ఇంగ్లిష్‌లో మాట్లాడేందుకు ప్రయత్నించడమే కారణం అంటున్నారు 'రమేశ్ ఇన్‌స్టిట్యూట్ ఆఫ్ ఇంగ్లిష్' డైరెక్టర్ సంజయ్. వీటన్నింటినీ మించి ఆత్మవిశ్వాసం లేకపోవటం పెద్ద అవరోధంగా నిలుస్తోంది. నల్గొండలో ఎంబీఏ చేశా. ఇంటర్వ్యూల్లో ఇంగ్లిష్‌లోనే వివరాలు చెప్పమంటున్నారు. మాట్లాడితే ఎక్కడ తప్పులు దొర్లుతాయేమోనని, నవ్వుతారేమోనని భయం అంటున్నాడు 26 ఏళ్ల ఎం.శ్రీనివాస్.

ఇలా ఇంగ్లిష్, సాఫ్ట్‌స్కిల్స్‌లో నైపుణ్యం కొరవడడం వల్ల.. ఐటీ, ఐటీ ఆధారిత ఉద్యోగాలకు దరఖాస్తు చేసుకుంటున్న ఇంజినీరింగ్ అభ్యర్థుల్లో 65%-75% మంది, ఇతర అభ్యర్థుల్లో 83% మంది ఎంపిక కావడం లేదని 'నాస్కామ్స్ ఎడ్యుకేషనల్ ఇనిషియేటివ్' కూడా తేల్చింది. వీరందరికీ ప్రస్తుతం ఆంగ్ల భాషణ శిక్షణ సంస్థలే పెద్ద దిక్కుగా కనిపిస్తున్నాయి. ఒకప్పుడు గ్రామీణ విద్యార్థులే ఎక్కువగా చేరేవాళ్లు. కానీ ఇప్పుడు మా దగ్గరకు వస్తున్నవారిలో 95% మంది ఉద్యోగార్థులే అంటున్నారు హైదరాబాద్‌లో రామకృష్ణమఠం నడిపే లాంగ్వేజ్ ఇన్‌స్టిట్యూట్ డైరెక్టర్ స్వామి అనుపమానంద. ఇంగ్లిష్ కోసం ఏటా 12 వేల మంది ఈ సంస్థను ఆశ్రయిస్తుండడం విశేషం. మరో సంస్థ రస్సెల్స్‌లో కూడా స్పోకెన్ ఇంగ్లిషు కోసం వచ్చేవారి సంఖ్య ఏటా 25% పెరుగుతోంది. గత రెండేళ్లలో పరిస్థితి చాలా మారిందంటున్నారు సంస్థ ప్రతినిధి.

ఇప్పుడు చాలా సంస్థలు 'కార్పొరేట్ ఇంగ్లిష్', సాఫ్ట్ స్కిల్స్ కలిపి నేర్పించే కోర్సుల మీద దృష్టిపెడుతున్నాయి. చిన్నతనం నుంచీ పిల్లలకు స్కూళ్లలో సరైన ఆంగ్లబోధన లేకపోవడమే ఈ దుస్థితికి కారణమని నిపుణులు పేర్కొంటున్నారు. ఏ భాషనైనా పూర్తిస్థాయిలో నేర్చుకోవడానికి ఆరేళ్లు చాలు. అందుకే మన దగ్గర పదో తరగతి దాకా తృతీయ భాషగా ఉన్న ఇంగ్లిష్‌ని ఇంటర్మీడియట్‌లో ప్రథమ భాషగా చేశారు. అంటే 5 నుంచి పదోతరగతి పూర్తయ్యేసరికి ఇంగ్లిష్‌లో నైపుణ్యం సాధిస్తారన్నదే మూల భావన. కానీ, ఫలితాలు అందుకు పూర్తి విరుద్ధంగా ఉంటున్నాయి. పదో తరగతిలో 90% మార్కులు తెచ్చుకున్న విద్యార్థులు కూడా ఇంటర్‌లో ఇంగ్లిష్ అంటేనే బెంబేలెత్తుతున్నారు. గ్రామీణ విద్యాసంస్థల్లో బోధనా సౌకర్యాలు కొరవడడం, నైపుణ్యంగల ఉపాధ్యాయులు లేకపోవడం, పిల్లలు కూడా ఆ సమయంలో ఇంగ్లిషు ప్రాధాన్యాన్ని అంతగా గుర్తించకపోవడం ఈ పరిస్థితికి కారణమని విశ్లేషిస్తున్నారు స్వామి అనుపమానంద.


ఇలాంటి వాతావరణంలో చదువుకున్నవారే డిగ్రీ పూర్తయినా ఉద్యోగాల దగ్గరకు వచ్చేసరికి ఇంగ్లిష్ కారణంగా బోల్తా పడుతున్నారు. వెంటనే నేర్చేసుకోవాలని 'క్రాష్ కోర్సుల'ను ఆశ్రయిస్తున్నా.. నిజానికి అప్పటికప్పుడు ఇంగ్లిషు మాట్లాడడం అసాధ్యం. స్వల్పకాలిక కోర్సుల వల్ల అభ్యర్థులకు వచ్చేది నాలుగు ఇంగ్లిషు పదాలే తప్ప భాష కాదు అన్నది నిపుణుల వాదన. అందుకే వీరిలో చాలా మంది అక్కడా ఇమడలేక ఆ కోర్సులను మధ్యలోనే మానేస్తుంటారు. నేను మూణ్నెళ్ల స్పోకెన్ ఇంగ్లిషు కోర్సులో చేరా. గ్రామర్ అర్థమవుతున్నట్టున్నా మాట్లాడటం రాలేదు. ఇక నా వల్ల కాదని మానేశా అంటున్నారు మహబూబ్‌నగర్‌కు చెందిన శ్రీహరి. ప్రస్తుతం అతను హైదరాబాద్‌లోని ఓ మాల్‌లో ఉద్యోగం చేస్తున్నారు. చిన్నతనం నుంచీ ఇంగ్లిష్ పట్ల ప్రత్యేక శ్రద్ధతో పత్రికలు, పుస్తకాలు చదవడం, బాగా వినడం, తోచిన ఆలోచనలను సొంతంగా రాయడం, బెరుకులేకుండా ఎక్కువగా మాట్లాడేందుకు ప్రయత్నించడం ముఖ్యమని నిపుణులు సూచిస్తున్నారు.(

Great Telugu - language- people - land -through ages

India officially has only 23 recognized languages, but these have given birth to more than 1700 mother tongues that have evolved over time from these different language families. Telugu, one of these 23 official languages is not only the largest spoken Dravidian language, but also the second largest spoken language after Hindi. More than 80 million people across the world (Bahrain, Fiji, Malaysia, Mauritius, United Arab Emirates and the United States), including 66 million native speakers in India – Andhra Pradesh and Pondicherry (where it is the official language of the state), and Tamil Nadu, Karnataka, Maharashtra, Orissa, and Chhattisgarh also know how to speak, read or write in this beautiful, culturally rich and evolved over ages language. Telugu like Hindi, Bengali, Marathi and Gujrati, is also considered as another “shudh bhasha”. In India, 40% of the population or a vast majority speaks Hindi, either as the mother tongue or the second language. Also, only 0.5% of educated society also uses English as a second language and as a medium for research and official communication between inter-lingual cultures. In contrast, though Telugu is the most frequently spoken Dravidian language (like Bengali, Marathi or Tamil), only 6.0 to 8.0 % of the population speaks or understands it. Carnatic Music, the Classical music of South India is expressed through Dravidian languages, including Telugu as its medium of expression. Presently, though Tamil Nadu represents the centre for Carnatic culture, most Carnatic songs are written and sung in Telugu. One need not go far to find the reason for it. Telugu was the principal court language when Carnatic Music evolved. Besides, Telugu is a language that ends in vowels, which is suitable to express music well. One word Telugu represents all – the language, the people who speak it and the land where they live. The actual land of Telugu people is bounded by three mountains Kalesvara, Srisaila, and Bhimeshvara that form the geographical boundary of Telugu region, where it is believed Lord Shiva descended. Thus, the word “Telugu”, many claim is derived from the word “trilinga”, which is synonymous with Lord Shiva. Some other scholars associate Telugu as originating from a frequently used Sanskrit word “Kalinga” or “Kling”, which in Puranas and Ashok’s inscriptions depicted people of Continental India – as it is even today in the Malay language. The word “Telugu”, still others claim has originated either from the word “talaing” - few people who conquered Andhra region, or from “tenunga” - refering to white or fair-skinned people (or people of the South). However, “Andhra” seems to be the old Aryan name for Telugu country.

.

Telugu is one of the few languages that has borrowed and absorbed everything from every language of the period it evolved and grew in. Telugu script or characters closely resemble Kannada and there now seems to be evidence that they were derived from the Kannada writing of the Calukya dynasty.

.

Coexistence of Buddhism in the ancient Telugu country, where it was widely practiced and Jainism in the Kannada country, where it flourished is another evidence of Telugu script and alphabets evolving from Kannada. The close ties between the two spread the Jain traditions in the Telugu country. Though, both religions had influence in their respective territory, Jain gurus were preferred and often taught even Telugu children.

.

Later, between 10th and 14th centuries, when Shivism became wide spread in the Telugu country, Shivites, instead of Jains were now the preferred religious leaders and teachers and initiated prayers and imparted knowledge. But the Jain traditions had taken deep roots and did not die away easily. The initiation prayer over the years which then was in the form of “O-Na-Ma-See-Vaa-Yaa-See-Dham-Namaha” continued. The alphabets that were learnt with this prayer came to be called “O-na-ma-lu.”.

.

Onamaalu, or the Telugu alphabet consist of 60 symbols - 16 vowels, 3 vowel modifiers, and 41 consonants have almost 1-to-1 correspondence with Sanskrit alphabets, yet another proof of its influence on its evolution. A blank space separates two words. Telugu, like most other languages is written from left to right and consists of sequences of simple and/or complex characters made from these 60 symbols. Telugu script is syllabic. In other words, syllables that form the basic units of writing Telugu are composed of more basic units: vowels (“achchu” or “swar”) and consonants (“hallu” or “vyanjan”). Consonants are pure consonants, i.e., without any vowel sound. However, like in Hindi or other Indian languages, consonants are read and written with an implied sound of the vowel ‘a’. When consonants combine with other vowel signs, the vowel part is indicated orthographically using “maatras” signs. Each “maatra” has a definite shape, different from the shape of the corresponding vowel.

.

The earliest entirely Telugu inscriptions are not found before the 6th century. Literary texts, however begin to appear only later in the 11th century. Much like the other major Dravidian languages, the Telugu script has a very marked distinction between its formal / literary and colloquial language and social dialect.
.

Though no inscriptions in Telugu language (as it is written/ spoken today) have been found prior to the period 200 BC – 500 AD, inferences to the existence of Telugu during that time can be made from the frequent use of words of that period found in the “Telugu” region found on Parakrit (Sanskrit) inscriptions and also in anthology of poems in Parakrit language, collected by the Satavahna dynasty King – all point to existence of Telugu and Telugu people in that period between the Krishna and Godavri rivers basin. Thus, we can safely presume Telugu to have originated earlier than 200 BC.

.

Besides, Sanskrit words are imbedded into the language. Urdu and Turk languages, as the court language during Mogul domination (especially in Hyderabad) have left their imprint on its vocabulary. It was only much later, when the movement began to “cleanse” Telugu language that use of pure Telugu and sanskritised words began to be used. Period after 575 AD marks the development and evolution of Telugu script. Under Chola kings around that period broke the tradition of writing Telugu in Sanskrit. Instead, they began to insist on making inscriptions and royal proclamations in their local language only. The other kings too picked up this tradition and it soon spread across everywhere. Breaking away from the use of Sanskrit, this period marks the growth of Telugu language and literature, which first appeared as inscriptions and poetry in courts and later in written works. Growth of literature also is one parameter in the language life cycle. The spoken language of commons at this time begins to differ from the literary one and the two take off on different growth trajectories. Thus, grew the “spoken” Telugu and the “literary” Telugu. 1100-1900 AD marks the period of beginning of Muslim influence on Telugu language. First Muslim ruled state – Telangana is established. This brings further sophistication in Telugu language. After 1600 AD, Telugu undergoes dramatic change towards modernization. Moguls establishing the princely state of Hyderabad again increase Muslim influence on Telugu (especially in Hyderabad), which is felt on Telugu prose. Muslim influence on Telugu creates a distinctive dialect out of the “Telengana Telugu”, whereas “pure” Telugu elsewhere (Vijayanagar empire in Rayalseema region) bloomed and experienced its golden era. The authors in Rayalseema region were forbidden to use commonly used spoken words in prose and poetry. English armies and British Empire’s victory after 1900 marks a period of English influence on Telugu language. Telugu is popularized through mass media - press, television and films bring Telugu closer to the common people. Telugu is also started as a subject and is taught in schools. After independence, Telugu people migrating abroad and settling in those areas has further enriched the language through intermingling of people and cultures. Thus, today, Telugu with Sanskrit, Muslim and English influence and Kannada script is far richer in context, literature, prose and poetry. Even the script of late has undergone change. Few vowels that are randomly used have been discarded to make language simpler.

Telugu Alphabets

Vowels:

Consonants:

Others:

Languages of Andhra..

తెలుగు మాట...తేనె ఊట

Preamble :

The main languages spoken in Andhra Pradesh are Telugu, Urdu, Hindi, Banjara, and English followed by Tamil, Kannada, Marathi and Oriya. Telugu is the principal and official language of the State. It was also referred to as `Tenugu' in the past. `Andhra' is the name given to it since the medieval times. Some argued that `Telugu' was a corruption of `Trilinga' (Sanskrit meaning three `lingas'). A general description of the land of the Telugus was made in the medieval times as `the land marked by three lingas of the three famous shrines of Draksharamam (East Godavari district), Kaleswaram (Karimnagar district) and Srisailam (Kurnool district).

Telugu is the most widely spoken language of the Dravidian family which consists of 24 languages spanning the entire South-Asia, from Baluchistan to Sri Lanka. In terms of population, Telugu ranks second to Hindi among the Indian languages. According to the 1981* Census, Telugu is spoken by over 45 million in Andhra Pradesh. It has also spread to the other parts of the globe, i.e., Burma, Indo-China, South-Africa and the U.S.A. Being a mellifluous language, it is called, by its admirers as the `Italian of the East'.

Its vocabulary is very much influenced by Sanskrit. In the course of time, some Sanskrit expressions used in Telugu got so naturalised that people regarded them as pure Telugu words. Some Kannada and Tamil words were also taken into Telugu but they did not gain much currency.

With the advent of the Muslim rule, several Persian and Arabic words entered into the Telugu language. But they were confined to the spoken language and to the language of the judiciary and the executive. The influence of Persian and Arabic is discernible to a considerable extent in the languages spoken in Telangana due to its long association with the Muslim rule. There is also a great element of English words in the vocabulary of Coastal Andhra and Rayalaseema because these regions were directly under the British rule for nearly a century and a half.

The evolution of Telugu can be traced through centuries in terms of its form as well as its function. Although culturally Telugu is close to its southern neighbours -- Tamil and Kannada -- genetically, it is closer to its northern neighbours -- Gondi, Konda, Kui, Kuvi, Pengo and Manda. There is evidence to show that these languages were freely borrowed from Telugu even from the prehistoric period whereas borrowing between Telugu and Tamil and Kannada has been mostly during the historic period, i.e., post-5th century B.C.

stages in the history of telugu language :

(1) B.C. 200 -- A.D. 500

(2) A.D. 500--A.D.1100

(3) A.D. 1100--A.D.1400 and

(4) A.D. 1400--A.D.1900.

Historic:

During the first phase, we only come across names of places and personal names of Telugu in Prakrit and Sanskrit inscriptions found in the Telugu country. Telugu was exposed to the influence of Prakrit as early as the 3rd century B.C. From this we know that the language of the people was Telugu, although the language of the rulers was different. The first complete Telugu inscription belongs to the Renati Cholas, found in Erragudipadu, Kamalapuram taluk of Cuddapah district and assigned to about A.D. 575. Telugu was exposed to the influence of Sanskrit about this period. It appears that literature also existed in Telugu about the same time, because we find literary style in the inscriptions some three centuries even before Nannaya's (A.D. 1022) Mahabharatam. During the time of Nannaya, the popular language had considerably diverged from the literary language.

In the period A.D. 500--1100, the literary languages confined to the poetic works, flourished in the courts of kings and among scholars. Phonetic changes, which occurred in the popular language, are reflected in the literary language, although the two streams remained apart in grammar and vocabulary. During A.D. 1100--1400 the literary language got stylized and rigid, closing itself from the influence of contemporary spoken language. Ketana (13th century AD), a disciple of Tikkana prohibited the use of spoken words in the poetic works and quoted some spoken forms. During the period A.D. 1400--1900, many changes culminating in today's form of Telugu took place.

The Advent:

The prose language of the 19th century, as can be seen from the `Kaifiyats', shows the educated speech as base with occasional influence of literary language. We also notice the influence of Urdu language on Telugu before the spread of English education.

From the foregoing overview of the history of the Telugu language, one can see that what we now use as modern standard Telugu, had its beginnings in the spoken variety, right from the 10th century A.D. The language was progressively enriched by contact with Sanskrit, Prakrit, Urdu and English from early times.

Until the advent of the printing press and the school system of education, Telugu was broadly used in four areas: (1) inscriptions, (2) poetry, (3) folk literature, (4) common speech (social and perhaps official). The language of the inscriptions had always been based on the contemporary speech of the educated with an occasional admixture of literary and rustic expressions. Folk literature, which was in the form of songs, drew mainly on the speech of the common people among whom it circulated, basically rural in its character. Both in its appeal and form, the poetic language was confined to royal courts and the elite. Care was taken to keep it insulated from the speech of even the scholars and poets, who used it in other areas of communication. Because of this restriction on the medium, prose never emerged as a form of classical literature in Telugu. Even the sparse scientific writing on prosody, arithmetic, medicine and grammar was cast either in Telugu verse or in Sanskrit slokas. The emergence of popular literary forms like the satakas devotional songs and the yaksha gana necessitated extensive reliance on contemporary spoken language in their appeal and expressiveness. Early commentaries, historical accounts (like Rayavachakam), and the few prose works, which were written for instructional purposes in the first half of the 19th century, were all written in educated speech which was distinct from the language of the literary dialect. In 1853, Chinnayasuri, a Telugu pundit in the Presidency College, first experimented with a prose variety based on the classical poetic language in his book "Niti Chandrika". In 1855, he published Bala Vyakaranamu, an excellent grammar of the poetic language, but it was intended for school study and as a guide to `Correct Writing'. These works had, to some extent, given support to traditional pundits, who upheld the Kavya bhasha as primary and the spoken language as its degenerate form. The influence of Chinnayasuri temporarily arrested the growth of creative prose by famous writers until Gurazada Appa Rao appeared on the scene and produced his social play Kanyasulkam in 1897 in a near modern language. The controversy that raged between the two schools, classical and modern subsided in 1919 with a victory for the classic writers to perpetuate the use of the so-called granthikam (or the poetic dialect) as the language of the text-book language and the medium of examination. However, teaching has all along been done only in the spoken variety of the teacher.

For about 90 years (1850--1940), Telugu prose had a stunted growth, although scholars like Kandukuri Viresalingam and Panuganti Lakshminarasimha Rao used a `liberalized poetic variety' in their writings, which was neither fully classical nor fully modern.

Contemporary:

Since the nineteen forties, Telugu prose style wriggled out of the clutches of the traditional pundits. The emergence of mass media of communication, like the radio, T.V., cinema, language, newspapers and new forms of writing, under the impact of nationalist movement reinforced the importance of the spoken word and various literary forms blossomed in modern language. By and large, the prosperous Krishna -- Godavari delta became the breeding ground of many writers and scholars, and their spoken variety assumed several prose forms and slowly spread to other areas assimilating other dialects in its course. The language now used in all modern forms of literature and newspapers has a great degree of uniformity and acceptability, which lends it the status of a standard language. Now the nationalised text-books and those prescribed for Telugu language degree by universities are the only `sanctuaries' of the poetic dialect.

The seminar sponsored by the State Government in 1964 at Sri Venkateswara University, Tirupati, resolved that only the modern language should be used for all subject (non-1st language) books written in Telugu and all 2nd language books. This resolution has been implemented in the case of subject text-books produced by the Telugu Akademi. Now all the universities in the State are allowing the use of modern Telugu as the examination medium and modern literature has been prescribed for study at the University level. In 1966, Telugu became the official language of the State and in 1974, correspondence in Telugu was made at the taluk level. This was gradually extended to Heads of Departments and Secretariat levels. In 1969, Telugu as the medium of instruction was introduced on a large scale in higher education.

Literature :

Telugu literature is generally divided into six periods, viz.,

(1) the pre-Nannaya period (up to A.D. 1020),

(2) the Age of the Puranas (1020--1400),

(3) the Age of Srinatha (1400--1510),

(4) the Age of the Prabandhas (1510--1600),

(5) the Southern period (1600--1820), and

(6) the Modern Period (after 1820).

In the earliest period there were only inscriptions from A.D. 575 onwards. Nannaya's (1022--1063) translation of the Sanskrit Mahabharata into Telugu is the piece of Telugu literature as yet discovered. The diction is so masterly that historians think that there must have been earlier works in Telugu. After the death of Nannaya, there was a kind of social and religious revolution in the Telugu country.

Virasaivism propagated bhakti towards Siva as the only means of attaining salvation. Tikkana (13th century) and Yerrana (14th century) continued the translation of the Mahabharata started by Nannaya. Yerrana was also a devotee of Siva. Quite a few poets continued writing in Telugu and we come to the age of Srinatha.

During this period, some Telugu poets translated Sanskrit poems and dramas, while others attempted original narrative poems. The popular Telugu literary form called the Prabandha, was evolved during this period. Srinatha (1365--1441) was the foremost poet, who popularised this style of composition (a story in verse having a tight metrical scheme). Srinatha's, Sringara Naishadham is particularly well-known.

We may also refer to the Ramayana poets in this context. The earliest Ramayana in Telugu is generally known as the Ranganatha Ramayana, though authorised by the chief Gona Buddha Reddi. Then there were the great religious poets like Potana (1450--1510), Jakkana (second half of the 14th century) and Gaurana (first half of the 15th century).

The golden period of Telugu literature was the 16th and 17th centuries A.D., Krishnadevaraya's Amuktamalayada is regarded as a Mahakavya. Peddana's Manucharitra is another outstanding Mahakavya. Telugu literature flourished in the south in the Samsthanas like Madurai, Tanjavur etc., and that is why the age itself was called the `Southern Period'. We find a comparatively larger number of poets among the rulers, women and non-Brahmins who popularised the desi metres.

With the conquest of the Deccan by the Mughals in A.D.1687, there ensued a period of decadence (1750--1850) in literature. Then emerged a period of transition (1850--1910), following a long period of Renaissance. The Europeans like C.P.Brown played an important role in the development of Telugu language and literature. In common with the rest of India, Telugu literature of this period was increasingly influenced by the European literary forms like the novel, short story, prose, drama, belles-litters, etc.

The father of modern Telugu literature is Kandukuri Viresalingam Pantulu (1848--1919), who wrote a novel, Rajasekhara Charitamu, inspired by the Vicar of Wakefield. He was the first person in modern times to use literature to eradicate social evils. He was followed by Rayaprolu Subba Rao, Gurazada Appa Rao, Viswanatha Satyanarayana, Katuri Venkateswara Rao, Jashuva, Devulapalli Venkata Krishna Sastry, Sri Sri, Puttaparty Narayana Charyulu and others in the sphere of poetry. Viswanatha Satyanarayana had won the coveted Jnanapith Award.

``Kanyasulkam'' (Bride-Money), the first social play in Telugu by Gurazada Appa Rao was a thumping success. We also find the progressive movement, free verse movement and Digambara style finding expression in Telugu verse. The well-known modern Telugu novelists were Unnava Lakshminarayana (of Malapalli fame), Viswanatha Satyanarayana (Veyi Padagalu), Kutumba Rao and Buchchi Babu. Telugu is specially known for its daring experiments in the field of poetry and drama.

Urdu, another important language of the State and spoken by the Muslims is Indian in origin. Though many words in it found their way from the Arabic and Persian, it has always been true to the idiom of the western Hindi dialect. It was ``the language of the Exalted Court'' at Delhi in the Mughal period. It acquired the shortened name `Urdu' and became the handmaid of the Persian culture in India.